Het ontwaken
Het ontwaken
Er was eens een hoogzwangere tijgerin. Op een dag, toen ze aan het jagen was, stootte ze op een kudde geiten. Ze ging er achteraan en slaagde erin om er een te doden ondanks haar lichamelijke toestand. Door de inspanning van de jacht begonnen de weeën echter en ze stierf terwijl ze een jong baarde van het mannelijke geslacht. De geiten kwamen terug toen ze voelden dat het gevaar geweken was. Toen ze bij de dode tijgerin kwamen, zagen ze het jong en adopteerden hem. Het tijgertje groeide op tussen de geiten en geloofde dat hij ook een geit was. Hij blaatte zo goed als hij kon, hij rook als een geit en hij at vegetarisch. Hij gedroeg zich in alle opzichten precies als een geit. Maar in hem, dat begrijpen we natuurlijk allemaal, klopte het hart van een tijger. Alles ging goed tot op een dag een oude tijger de kudde besloop en een van de geiten aanviel en doodde. De andere geiten renden weg zodra ze de oude tijger zagen, maar onze tijger/geit kon geen reden bedenken om de benen te nemen want hij voelde natuurlijk geen gevaar. Al had de oude tijger heel wat meegemaakt op zijn vele jachtpartijen, hij was nog nooit zo van de kaart geweest als toen hij de jonge tijger zag. Hij snapte niets van deze volwassen tijger die rook naar een geit, blaatte als een geit en zich in elk opzicht gedroeg als een geit. De oude tijger was een onsympathieke, domme lomperik. Hij beet de jonge tijger in zijn nekvel en sleurde hem mee naar de beek verderop. Daar liet hij hem zijn spiegelbeeld zien. Die had geen betekenis voor hem en hij zag niet dat hij op de oude tijger leek. De oude tijger sleepte het jonge dier naar de plek waar hij de geit had gedood, gefrustreerd door al dat onbegrip. Daar beet hij een stuk vlees van de geit en propte het in de bek van onze jonge vriend. Denk je eens in wat voor schok dit voor de jonge tijger was. Hij begon te kokhalzen en probeerde het uit te spugen, maar de oude tijger was vastbesloten om de jonge tijger te laten inzien wie hij werkelijk was en zorgde ervoor dat hij het voedsel doorslikte. Toen de oude tijger zeker wist dat hij alles had doorgeslikt, propte hij nog een stuk vlees in zijn bek, en deze keer veranderde iets. Onze jonge tijger stond zichzelf toe om het vlees en het warme bloed te proeven en hij vond het erg lekker. Toen zijn mond leeg was, maakte hij zich zo groot mogelijk en brulde hij hard -de brul van een wilde kat. Vervolgens verdwenen de twee tijgers samen in het woud.
Heinrich Zimmer vertelde dit verhaal in zijn boek: The philosophy of India en hij noemt deze brul van de jonge tijger de “brul van ontwaken’’.
Wat is dan deze brul van ontwaken? Het is de ontdekking dat we meer zijn dan we dachten. De ontdekking dat we een identiteit hebben aangenomen die de lading niet dekt, die niet goed weergeeft wie we werkelijk zijn. Het is alsof we dromen en plotseling wakker worden, om ons heen kijken en nu een totaal andere werkelijkheid zien.
Tot hij de oude tijger ontmoet, denkt de jonge tijger dat hij een geit is en ervaart hij de wereld zoals een geit dat doet. Deze perceptie van de werkelijkheid staat hem slechts toe om een fractie te ervaren van zijn hele wezen. Hij had ook hele andere dingen kunnen zien, voelen en doen.
Symbolisch gezien zijn we allemaal als geiten opgevoed; we zijn allemaal opgegroeid in culturen en gezinnen waar we getraind zijn om op heel specifieke, van te voren bepaalde manieren te denken en te voelen, en om alles op een bepaalde manier te bekijken. Omdat we alleen weten wat we hebben geleerd is dat onze werkelijkheid .
Laten we eens denken aan een persoon die is opgevoed in een gezin waarin denken centraal staat. Als die persoon inderdaad gelooft dat denken de voornaamste bron van informatie is, verschilt de situatie niet veel van die van de jonge tijger. Die persoon kent de fantasie en intuïtie niet , en het bestaan en de waarde van gevoelens ook niet.
Zo is er veel in ons aanwezig dat we niet kennen en daardoor ook het plezier en de rijkdom niet van kunnen ervaren. We willen toch allemaal compleet zijn?
Als personal coach kan ik je helpen om al deze delen in jezelf te leren kennen en dus je maximale potentie eruit te halen. Alle antwoorden zitten al in je en soms heb je iemand nodig die op de juiste knopjes drukt. Heb jij het gevoel dat je alles uit jezelf haalt?
Tijdens mijn werk als personal coach zet ik krachtige methodieken in zoals: NLP en Voice Dialogue, een krachtige bewustzijntransformerende methodiek die komt uit psychotherapie.
